Perforacja zęba
Perforacja to nieplanowane połączenie wnętrza zęba z tkankami wokół korzenia. Powstaje przy szukaniu kanału, przy opracowywaniu zakrzywionego korzenia albo przy osadzaniu wkładu.
Dlaczego to problem
Przez taki otwór bakterie wchodzą tam, gdzie nie powinny, czyli do kości i do przyzębia wokół korzenia. Organizm odpowiada stanem zapalnym, dziąsło w tym miejscu puchnie, a kość zaczyna zanikać.
Im dłużej perforacja pozostaje otwarta, tym trudniej ją zamknąć z dobrym skutkiem. Dlatego liczy się czas.
Co decyduje o powodzeniu
Miejsce. Perforacja w dnie komory, blisko dziąsła, goi się gorzej niż ta w środkowej części korzenia, bo trudniej ją odciąć od jamy ustnej.
Wielkość i czas. Świeży, mały otwór zamknięty od razu ma inne rokowanie niż taki, który przez rok pracował pod nieszczelną koroną.
Stan kości wokół. To widać dopiero na tomografii i od tego zaczynamy.
Jak zamykamy
Pod mikroskopem, bo perforacja bywa wielkości łebka od szpilki i trzeba ją zobaczyć, zanim cokolwiek się w nią włoży.
Oczyszczamy okolicę, opanowujemy krwawienie i wypełniamy ubytek materiałem, który wiąże w wilgotnym środowisku i przylega do tkanek zęba. Zwykłe wypełnienie tu nie zadziała.
Jeśli ząb wymaga też leczenia kanałowego, robimy obie rzeczy w ramach jednego planu.
Kiedy się nie da
Rozległa perforacja przy samym dziąśle, z zanikiem kości wokół, bywa nie do uratowania. Mówimy o tym na konsultacji i omawiamy, co dalej z tym miejscem.
Pytania pacjentów
Czy perforacja zawsze oznacza błąd lekarza?
Nie zawsze. Zdarza się przy zębach o nietypowej anatomii i przy korzeniach mocno zakrzywionych, także wtedy, gdy zabieg prowadzony jest poprawnie.
Czy boli?
Sam zabieg wykonujemy w znieczuleniu. Przed leczeniem miejsce perforacji potrafi być bolesne przy nagryzaniu, bo tkanki wokół są podrażnione.
Jak szybko trzeba działać?
Im wcześniej, tym lepiej. Perforacja świeżo zamknięta ma wyraźnie lepsze rokowanie niż taka, która przez miesiące była otwarta.